« powrót

Deska barlinecka to z pewnością jedna z najchętniej wybieranych i najczęściej układanych podłóg w naszych domach i mieszkaniach. Swoją popularność zawdzięcza zarówno praktycznej trójwarstwowej konstrukcji, bogatej gamie barw, jak i różnorodnej strukturze drewna, która daje ogromne możliwości aranżacyjne i pozwala zaprojektować praktycznie każde wnętrze. Popularność tego rodzaju posadzki niesie jednak ze sobą częste wątpliwości, komentarze i zarzuty klientów, które postanowiliśmy obiektywnie przeanalizować. W dwuczęściowym cyklu przedstawimy wszystkie FAKTY i MITY na temat podłóg Barlinka, które pozwolą dokonać Państwu właściwego wyboru idealnej podłogi.

Wytrzymałość drewna czyli „twardy” orzech do zgryzienia
Wytrzymałość i odporność na zarysowania to jedna z najważniejszych cech solidnej podłogi. Niekiedy w tym względzie, użytkownicy zarzucają desce barlineckiej nadmierną miękkość i podatność na wgniecenia, nie zdając sobie sprawy, że to cechy niezależne od producenta desek. Twardość drewna wynika bowiem przede wszystkim z klasy zastosowanego lakieru, a w tej kwestii Barlinek należy do przodujących firm w branży, co regularnie weryfikowane jest licznymi testami w laboratoriach technologicznych. Ponadto, niestandardowa oferta firmy obejmuje deski wykończone lakierem klasy Professional, które charakteryzują się blisko dwukrotnie większą wytrzymałością na ścieranie niż deski lakierowane tradycyjnie, dzięki czemu doskonale sprawdzają się w pomieszczeniach komercyjnych o dużym natężeniu ruchu. Dobrym rozwiązaniem są także podłogi olejowane, cechujące się najniższym współczynnikiem ścieralności w klasie podłóg drewnianych, oznaczane symbolem WR3. Testy tego rodzaju powłok udowodniły, że o ponad 200 cykli przekraczają one największy z możliwych współczynników odporności na ścieranie. Biorąc pod uwagę przeznaczenie posadzki, przed dokonaniem zakupu podłogi należy zatem dokładnie przemyśleć swój wybór i uzgodnić go z fachowcem w autoryzowanym punkcie sprzedaży. Uzyskane w ten sposób informacje o podłodze i warunkach jej użytkowania umożliwią optymalny wybór podłogi i pozwolą uniknąć jakichkolwiek błędów w przyszłej eksploatacji jej powierzchni.

Deska barlinecka a panel laminowany
Często na forach internetowych napotkać można argumenty optujące za wyższością paneli laminowanych nad deskami warstwowymi. Klienci postrzegają je jako twardsze i odporniejsze. Odpierając ten argument, należy wyraźnie zaznaczyć, że tych dwóch typów podłogi nie można przyrównywać - deska barlinecka to produkt wykonany z naturalnego surowca, zachwycający zapachem i naturalnością drewna; panel laminowany to podłoga całkowicie sztuczna. Raz uszkodzony panel nadaje się jedynie do wymiany, deskę barlinecką można natomiast wielokrotnie cyklinować i poddawać renowacji. W opozycji do deski najczęściej stawia się tzw. panele ze ścieralnością AC4, jako posadzki charakteryzujące się o wiele większą wytrzymałością. Zarówno poszczególne panele laminowane żywicami syntetycznymi, jak i deski barlineckie wykonane z naturalnego drewna różnią się między sobą klasą ścieralności, która określa nie tylko ich odporność na ścieranie, lecz również wytrzymałość na wszelkie uszkodzenia mechaniczne. W tym względzie, nie można więc wprowadzać rozróżnienia pomiędzy deską a panelem, a jedynie pomiędzy poszczególnymi klasami każdej z wymienionych podłóg. W zależności od miejsca przeznaczenia podłogi, należy dobrać odpowiednią klasę ścieralności powłoki lakierniczej, która sprosta wymogom codziennej eksploatacji. Np. w pokojach dziecięcych, najlepiej sprawdzają się podłogi olejowane. Olej wnikając głęboko w strukturę drewna, zabezpiecza je przed uszkodzeniami mechanicznymi, podkreślając równocześnie piękno naturalnego drewna. Ponadto, cechą charakterystyczną olejowanych podłóg drewnianych jest „samoistne naprawianie się” drobnych uszkodzeń i zarysowań, co niewątpliwie jest ogromną zaletą w pomieszczeniach, gdzie beztrosko bawią się rozbrykane maluchy. W przypadku większych uszkodzeń można natomiast skorzystać ze specjalnych środków Barlinka przeznaczonych zarówno do renowacji powierzchniowej, jak i napraw miejscowych.

Warstwa warstwie nie równa
Kolejnym popularnym twierdzeniem na temat desek Barlinka jest przekonanie, że ich wierzchnia warstwa ma zaledwie kilka milimetrów, natomiast pozostała część deski to miękka sosna dziurawa od sęków. By zweryfikować słuszność tej tezy, trzeba dokładnie wyjaśnić, czym tak naprawdę jest deska trójwarstwowa. Jej budowa to trzy warstwy drewna, z których wierzchnia - licowa ma grubość 2,5 - 3,5 mm (zależnie od rodzaju deski) i wykonana jest ze szlachetnych gatunków drewna liściastego. W stosunku do konkurencyjnych producentów, deski Barlinka posiadają jedne z najgrubszych warstw licowych w swoich klasach, a ich przemyślana konstrukcja (tzw. konstrukcja krzyżowo-klejona) podparta jest wieloletnimi badaniami, które pozwoliły wypracować budowę najbezpieczniejszą i gwarantującą najwyższą jakość podłogi. Oznacza to, że dwie spodnie warstwy wykonane z drewna iglastego (sosny lub świerku) klejone są ze sobą krzyżowo, natomiast słoje w poszczególnych warstwach drewna pozostają do siebie w ułożeniu prostopadłym. Taka budowa zapobiega skręcaniu się deski w różnych kierunkach pod wpływem zmiennych warunków cieplno-wilgotnościowych. W związku z tym, że drzewa iglaste charakteryzują się szybkim rocznym przyrostem, a ich wątpliwa „uroda” nie ma wpływu na estetykę zamontowanej deski, zdominowały one warstwy środkowe i spodnie. Drzewa iglaste posiadają przy tym dużą ilość sęków, co sprawia, że na spodzie deski powstają puste pola, które nie mają jednak żadnego wpływu na parametry techniczne i późniejsze ułożenie podłogi. To cecha charakterystyczna zarówno dla deski barlineckiej, jak i desek warstwowych oferowanych przez innych producentów.
Wracając do meritum tej części artykułu, kilka milimetrów warstwy użytkowej w produkcie tej klasy to grubość zupełnie wystarczająca. Jeśli jednak nadal nie przekonuje to najbardziej sceptycznych klientów, to mogą oni zdecydować się na jedną z litych desek Barlinka, wykonanych z drewna liściastego o grubości 18 milimetrów.

Trójwarstwowość zaletą a nie wadą
Ostatnim i zarazem najbardziej zaskakującym zarzutem, który postanowiliśmy odeprzeć w tym tygodniu jest twierdzenie, że deski barlineckie wykonane są z różnych gatunków drzew, co powoduje „nierówną pracę” poszczególnych skrawków, a w konsekwencji rozwarstwianie się (pojawienie się szpar) podłogi. Jak wyjaśnione zostało powyżej, trójwarstwowa budowa deski to jej największa zaleta, a środkowa warstwa wykonana ze specjalnych wąskich listewek, klejonych prostopadle do warstwy licowej i spodniej wodoodpornym klejem do drewna, wyklucza możliwość samoistnego rozwarstwiania tego wysokiej jakości produktu. Za takie uszkodzenia podłogi odpowiadają zazwyczaj błędy montażystów; między innymi niewłaściwe przygotowanie podłoża. Zbyt duża wilgotność posadzki cementowej lub anhydrytowej powoduje bowiem powstawanie szczelin pomiędzy deskami. By uniknąć tego rodzaju problemów, Barlinek do każdej paczki desek dołącza instrukcję prawidłowego montażu wraz z warunkami cieplno-wilgotnościowymi, jakie muszą być spełnione podczas układania i użytkowania podłogi. Nie odbiegają one jednak od wymagań innych producentów desek warstwowych i wynikają jedynie z właściwości poszczególnych gatunków drewna.
CDN.

skomentuj ten artykuł na forum »

« powrót